Schilderkunst

De Indonesische schilderkunst vóór de 19e eeuw was meestal beperkt tot decoratieve kunst, beschouwd als een religieuze en spirituele activiteit, vergelijkbaar met de Europese kunst van vóór 1400. De namen van kunstenaars zijn anoniem, omdat de individuele menselijke schepper als veel minder belangrijk werd gezien, dan hun creatie om de goden of geesten te eren.
Onder invloed van de Nederlandse koloniale macht ontstond in de 19e eeuw een trend in de westerse stijl. In Nederland wordt de term ‘Indonesische schilderkunst’ toegepast op de schilderijen van Nederlandse of andere buitenlandse kunstenaars, die in voormalig Nederlands-Indië woonden en werkten. De beroemdste inheemse 19e-eeuwse Indonesische schilder is Raden Saleh (1807-1877), de eerste inheemse kunstenaar die in Europa studeerde.
In de jaren 1920 vestigde Walter Spies zich op Bali, hij trok de aandacht van westerse culturele figuren voor de Balinese cultuur en kunst. Zijn werken hebben invloed gehad op Balinese kunstenaars en schilders. Bali heeft tegenwoordig een van de meest levendige en rijkste schildertradities in Indonesië.

Vanaf de jaren 1940 begonnen kunstenaars westerse technieken te mengen met Zuidoost-Aziatische beelden en inhoud. Schilders, die zijn geworteld in de revolutionaire beweging van de Wereldoorlog en de periode na de Tweede Wereldoorlog kwamen op in deze periode, zoals Sudjojono, Affandi en Hendra.

Schilderij van Sudjadijono te zien in het Jakarta Masterpiece Building, 20-27 april 2018. (SHNet / stevani elisabeth)

In de jaren zestig werden nieuwe elementen toegevoegd, toen het abstract expressionisme en de islamitische kunst hun invloed deden gelden. Ook begon in deze periode een groep schilders, die zich meer zorgen maakte over de realiteit van de Indonesische samenleving, zich te laten inspireren door sociale problemen, zoals scheiding tussen arm en rijk, vervuiling en ontbossing. De nationale identiteit van Indonesië werd door deze schilders benadrukt door het gebruik van een realistische, documentaire stijl. Tijdens de Soekarno-periode werd deze sociaal geëngageerde kunst officieel gepromoot, maar na 1965 verloor het aan populariteit vanwege de veronderstelde communistische neigingen.
Drie kunstacademies bieden opleidingen in beeldende kunst: Bandung Institute of Technology opgericht in 1947; de Akademi Seni Rupa Indonesia (Indonesian Fine Arts Academy) of ASRI, nu bekend als ISI, in Yogyakarta opgericht in 1950; en het Institut Kesenian Jakarta (Jakarta Arts Institute) of IKJ, opgericht in 1970.

De arrestatie van Pangeran Diponegoro door Raden Saleh (1811-1880)


Traditionele pasar, door Koempoel Sujatno (1912-1987)

Afbeeldingsresultaat voor lukisan koempoel sujatno

Edi Sunaryo (geb. 1951), Woodcut Print on Canvas, 2013

Edi Sunaryo | Image

Nadira Zahra, 2018

Nadira Zahra Ramadani menunjukkan karya lukis miliknya.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s